Een feestgedichtje, daarmee kan je voor de
dag komen. Uit mijn verzameling koos ik dat van het aardappelplan. Met de wens 'lees smakelijk' en de tekst van het gedicht op kleurige strookjes ging ik rond
etenstijd op pad. Eerste plan: de supermarkt in, gedichtjes tussen de zakken aardappels neerleggen. Nee, nee, toch maar niet want het is er vast heel druk nu, bedacht ik me. Strookjes in de brievenbussen in de hal van
een nabijgelegen appartementencomplex leek me een beter idee, wat anoniemer.
Voor de buitendeur stond een hoge ladder. Een ijverige meneer knipte er vrolijk op los. Naast en onder de ladder lag een heleboel snoeimateriaal. Zou ik onder de ogen van die …
? Vlug stapte ik door. Op een bankje in het park neerleggen misschien? In een
plantenbak? Een fietstas? Maar hoe groot was dan de
kans dat iemand een kadootje zou vinden? Deur aan deur in brievenbussen
stoppen dan maar.
Tjongejongejonge, wat zijn er veel mensen met een JA/ NEE of NEE/NEEsticker! Die gelden dan misschien wel niet voor kleine kadootjes, maar toch… En er liepen ook wel erg veel mensen op straat. Dat heb je zo tegen etenstijd natuurlijk. Bijna moedeloos liep ik terug naar huis. En toen zag ik een plek. Eindelijk ! Hopelijk houdt de postsorteerder van gedichten. Of
van aardappels. Of van allebei!
#speelkwartiertjesweek
twee vingertjes zout ...
BeantwoordenVerwijderenen dan word ik koud
ay, de aardappelman
wat doet ie dan?
met die aardappeltjes
en aardappeltjespan.
bakt ie en braadt ie
roert ie en gaart ie
eet ie smakt ie
wast ie en pakt ie
een droogdoek voor de pan
wat
o wat doet de aardappeltjesman